Arkadiusz Bolesław Szkutnik
Biografia
Urodzony w Kołobrzegu Arkadiusz Bolesław Szkutnik ukończył Wyższą Szkołę Oficerską Wojsk Obrony Przeciwlotniczej w Koszalinie (1990) oraz Akademię Obrony Narodowej (1997). Ukończył także podyplomowe studia na Uniwersytecie Szczecińskim (2003) oraz w Akademii Obrony Narodowej (2010, 2016).
W latach 1990–2004 pełnił różne funkcje w obronie przeciwlotniczej, m.in. jako dowódca baterii i szef obrony przeciwlotniczej. Następnie dowodził dywizjonem przeciwlotniczym w 6 Brygadzie Kawalerii Pancernej. W 2003–2004 był starszym oficerem w ramach pierwszej zmiany Polskiego Kontyngentu Wojskowego w Iraku. W 2008 pełnił funkcję dowódcy Polskiego Kontyngentu Wojskowego w Kosowie. W 2010 został szefem Oddziału Analiz Użycia Wojsk Specjalnych, Obrony Terytorialnej i Żandarmerii Wojskowej w Zarządzie Planowania Operacyjnego – P3/Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, a następnie szefem oddziału rodzajów wojsk w Zarządzie Planowania Operacyjnego i Szkolenia – P3/P7. Od 8 maja 2013 do 26 listopada 2013 pełnił funkcję asystenta dowódcy Polskiego Kontyngentu Wojskowego w Afganistanie. W 2014 na wniosek Ministra Obrony Narodowej za bohaterstwo podczas ataków rakietowych rebeliantów na bazę Ghazni został odznaczony Wojskowym Krzyżem Zasługi z Mieczami. W 2016 po ukończeniu podyplomowych studiów polityki obronnej objął stanowisko szefa Zarządu Operacyjnego – Zastępcy Szefa Sztabu Dowództwa Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych.
1 sierpnia 2018 decyzją Ministra Obrony Narodowej został desygnowany na stanowisko dowódcy 2 Brygady Zmechanizowanej. 1 marca 2020 awansował do stopnia generała brygady. Akt mianowania odebrał z rąk Prezydenta RP Andrzeja Dudy w trakcie obchodów Narodowego Dnia Pamięci „Żołnierzy Wyklętych”. W sierpniu 2020 r. został wyznaczony na stanowisko szefa Zarządu Planowania Użycia Sił Zbrojnych i Szkolenia P3/P7 w SG WP. 5 sierpnia 2022 r. Ministra Obrony Narodowej wyznaczył go na dowódcę 18 Dywizji Zmechanizowanej. W 2023 awansował do generała dywizji. W lipcu 2024 r. wprowadzono zasadę jednoosobowego dowodzenia na polsko-białoruskiej granicy i wyznaczono go na dowódcę operacji „Bezpieczne Podlasie”, którą pełnił od 1 sierpnia 2024 do 31 stycznia 2025. Z dniem 15 stycznia 2026 roku zakończył zawodową służbę wojskową, przekazując dowodzenie innemu generałowi brygady.
W swojej karierze uzyskał liczne odznaczenia i wyróżnienia, m.in. Wojskowy Krzyż Zasługi z Mieczami (2014) i Gwiazdę Iraku (2009), Gwiazdę Afganistanu (2009, 2013) oraz Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” (2011).