Christoph Bernhard
Biografia
Christoph Bernhard (ur. 1 stycznia 1628 w Kołobrzegu, zm. 14 listopada 1692 w Dreźnie) był niemieckim kompozytorem, teoretykiem muzyki, śpiewakiem (tenor) i kapelmistrzem.
Wykształcenie muzyczne uzyskał w Gdańsku; wśród jego pierwszych gdańskich nauczycieli wymieniani są Paul Siefert i Christoph Werner. W 1648 został przyjęty do kapeli dworskiej w Dreźnie (Dresdner Hofkapelle) jako śpiewak. W Dreźnie poznał Heinricha Schütza, który wywarł na jego twórczość wpływ. Około 1650 wyjechał na roczny pobyt do Włoch, gdzie nawiązał znajomość z Giacomo Carissimim, kapelmistrzem Collegi um Germanicum w Rzymie.
Po powrocie do Drezna został wybrany w 1655 wicekapelmistrzem i piastował to stanowisko do 1664. W 1656 Bernhard wyruszył w następną podróż do Italii, tym razem na 9 miesięcy.
W 1664 Bernhard objął stanowisko dyrektora muzycznego i kantora przy Szkole św. Jana (Johannisschule) w Hamburgu. W 1674 powrócił do Drezna, gdzie znów objął urząd wicekapelmistrza; pracował także jako wychowawca i nauczyciel muzyki księcia na drezdeńskim dworze. 1680 został mianowany głównym kapelmistrzem kapeli dworskiej.
Twórczość kompozytorska Christopha Bernharda należy stylistycznie do szkoły Heinricha Schütza. Podobnie jak jego mistrz, tworzył głównie muzykę kościelną (zwłaszcza motety). Był także autorem traktatów o teorii muzyki i sztuce śpiewu.
Dziewięciogłosowy motet Gott sei mir gnädig Bernharda, napisany na pogrzeb Johanna Rista, zachował się w zbiorach Kościoła św. Elżbiety we Wrocławiu (wyd. płytowe CD w wykonaniu Concerto palatino pod dyr. Jana Tomasza Adamusa na płycie Harmonologia – Muzyka w dawnym Wrocławiu).