Egon Krenz

Działacz komunistyczny
19.03.1937 Kołobrzeg

Biografia

Urodzony w Kołobrzegu 19 marca 1937 roku w rodzinie krawca, w rejencji koszalińskiej, spędził w młodości okres II wojny światowej i w 1944 r. wraz z rodziną opuścił miasto. W latach 1953–1957 studiował w Instytucie Kształcenia Nauczycieli w Putbus na wyspie Rugi, a w 1953 r. wstąpił do Freie Deutsche Jugend (FDJ). Dwa lata później został członkiem SED.

W latach 1957–1959 służył w Nationale Volksarmee na Rugii. Szybko piął się po szczeblach kariery w FDJ: w 1959 r. został sekretarzem powiatowym na Rugii, w 1960 r. objął tę samą funkcję w okręgu Rostock, a w 1961 objął funkcję sekretarza Centralnej Rady FDJ. W latach 1964–1967 studiował w Wyższej Szkole Partyjnej KC KPZR w Moskwie. Od 1967 do 1974 był sekretarzem Centralnej Rady FDJ, odpowiedzialnym za agitację, propagandę oraz współpracę FDJ z uczelniami.

W latach 1971–1974 przewodniczył organizacji pionierskiej Ernst Thälmann. Od 1971 r. aż do upadku NRD był członkiem Izby Ludowej, przez dziesięć lat (do 1981) zasiadał w jej prezydium. W 1973 r. awansował, zostając członkiem KC SED. W latach 1981–1984 był członkiem Rady Państwa NRD. W 1983 r. został członkiem Politbüro i sekretarzem KC NSPJ. Rok później został wybrany zastępcą przewodniczącego Rady Państwa.

W czerwcu 1989 r. objął funkcje sekretarza generalnego SED oraz przewodniczącego Rady Państwa i szefa Narodowej Rady Obrony; 3 grudnia 1989 zrzekł się wszystkich stanowisk. W styczniu następnego roku został wykluczony z członkostwa w SED-PDS.

Po upadku NRD był skoszarowany w osiedlu Leśnym pod Bernau, a później na osiedlu Majakowskiring w Berlinie-Pankow. Od tego czasu często komentował łamanie praw człowieka w NRD, broniąc decyzji władz jako „mniejszego zła”. Zaprzeczał odpowiedzialności za fałszerstwa wyborów.

W 1993 r. rozpoczął się proces przeciwko Krenzowi; w 1999 r. Federalny Trybunał Sprawiedliwości utrzymał wyrok z 1997 o karze sześciu lat więzienia. W latach 1999–2003 odbywał karę w Berlin-Hakenfelde; w 2003 wyszedł na wolność. W 2009 r. wydał wspomnienia Gefängnis-Notizen, które przyczyniły się do wzrostu jego popularności.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Ostatni sekretarz generalny SED i przywódca NRD w 1989 roku.
Członek KC SED i politbüro; zastępca przewodniczącego Rady Państwa NRD.
Członek Rady Państwa NRD (1981–1984) oraz członek Izby Ludowej (1971–1989, prezydium do 1981).
Po objęciu funkcji w 1989 roku przejął kierownictwo SED i Rady Państwa; zrzekł się stanowisk 3 grudnia 1989.
Napisał wspomnienia Gefängnis-Notizen (2009).

Ciekawostki

Był bliskim współpracownikiem Ericha Honeckera i kluczowym graczem w decyzjach NRD podczas kryzysu 1989 roku.
Po zjednoczeniu Niemiec odbywał karę więzienia za czyny związane z polityką NRD; był przetransportowany do Berlin-Hakenfelde i Plötzensee.
W 2009 opublikował wspomnienia Gefängnis-Notizen, które wpłynęły na medialny odbiór jego postaci.

Udostępnij